Fortilizio dei Mulini

De Fortilizio dei Mulini is een middeleeuwse toren aan het einde van de brug Ponte delle Torri, met stenen muren en een strategische positie die over de omringende vallei uitkijkt. De structuur vertoont kenmerken van zowel een verdediging als een werkende moleninstallatie, met zichtbare waterinname-systemen en verwerkingsruimten.

De toren werd in de 13de eeuw gebouwd als een verdediging om de weg boven de brug te bewaken en bedreigingen door rooksignalen door te geven. De functie verschoof later naar molenoperaties, waardoor het werd omgevormd tot een hybride structuur die verdediging en productie combineerde.

De structuur functioneerde tot laat in de 19de eeuw als gemeentelijke molen, waar graan en olijven voor de lokale gemeenschap werd verwerkt met water van twee aquaducten. Bezoekers kunnen zien hoe het water de maalinstallaties aandreef en hoe deze voorziening deel uitmaakte van het dagelijkse leven van de stad.

De toren is bereikbaar via gemarkeerde paden vanaf het centrum van Spoleto, die doorgaan naar de berg Monteluco en het oude aquaductensysteem. Het terrein kan oneffen zijn, dus stevig schoeisel is aan te raden, en een verrekijker helpt om details in de omgeving duidelijker waar te nemen.

In 1968 wikkelden de kunstenaars Christo en Jeanne-Claude de gehele toren in nylonvellen in tijdens het Festival of Two Worlds. Deze tijdelijke installatie werd beroemd en toonde hoe deze historische plek een canvas werd voor experimentele hedendaagse kunst.