Abbazia di San Giuliano

Abbazia di San Giuliano is een romaans klooster op een helling in de buurt van Monteluco in Spoleto. De structuur heeft drie zijbeuken gescheiden door stenen zuilen en kenmerkende ramen met meerdere rijen bogen die typisch zijn voor het middeleeuwse ontwerp.

Het klooster werd in de 12e eeuw gesticht, hoewel de wortels teruggaan tot de Syrische monnik Sint-Isacco, die in de 5e eeuw land ontving. Deze lange geschiedenis toont aan hoe de plaats eeuwenlang als religieus centrum van de regio bleef bestaan.

De naam eert Sint-Julianus, een figuur die vereerd werd in de hele middeleeuwen. De interieurafwerking met fresco's en religieuze afbeeldingen toont hoe deze plaats diende als belangrijke plek voor gebed en geloof.

Het klooster ligt op een helling en is het best bereikbaar te voet of per auto, met wandelpaden als aangenaam alternatief. Bezoekers moeten zich voorbereiden op oneffen terrein en geschikt schoeisel dragen, aangezien de toegang door het omringende landschap loopt.

Archeologische opgravingen in 2004 onthulden drie ondergrondse kamers die als ossuaria dienden uit de post-Renaissance-periode. Deze verborgen ruimten bevatten begravingen en onthullen een minder bekend aspect van monastieke praktijken uit die tijd.