San Francesco, Romaans klooster in Urbino, Italië.

San Francesco is een franciscanenklooster in het centrum van Urbino, met de ingang aan de piazza San Francesco naast de via Raffaello. De kerk werd tussen 1732 en 1751 verbouwd op initiatief van kardinaal Annibale Albani en heeft een Latijns kruisplan met drie schepen en een blinde koepel boven de kruising. Van het Romaans-gotische gebouw resteren de 46 meter hoge spitsboogtoren, het portaal aan de gevel en een frescofragment van de Salimbeni.

De franciscanen waren al in 1228 in Urbino, bij Santo Spirito. In 1286 schonk bisschop Egidio de broeders de huizen en tuinen van het klooster Sant'Angelo, en het romaans-gotische klooster met drie kloostergangen verrees; de kerk was klaar in 1350. Opgeheven in 1807 tijdens de Franse bezetting en tot 1816 als kazerne gebruikt, werd het tussen 1860 en 1866 opnieuw opgeheven na de annexatie bij het Koninkrijk Italië; in 1877 keerden de broeders terug.

De naam verwijst rechtstreeks naar de heilige Franciscus van Assisi en de franciscaanse gemeenschap die hier eeuwenlang woonde. De sobere inrichting die door het hele gebouw te zien is, weerspiegelt de franciscaanse toewijding aan eenvoud.

Het klooster bevindt zich in het westelijke deel van de oude binnenstad van Urbino en is gemakkelijk te voet bereikbaar vanuit de meeste centrale punten. Sommige ruimtes, waaronder de kapittelzaal, zijn niet altijd toegankelijk voor bezoekers en kunnen een voorafgaand verzoek vereisen.

De kapittelzaal herbergt een 14e-eeuws fresco met de Kruisiging, omgeven door rouwenden en vier heiligen. Dit schilderij maakt geen deel uit van het gewone bezoekersparcours en moet specifiek worden aangevraagd om het te kunnen zien.