Torre Talao, Kustverdedigingstoren in Scalea, Italië

Torre Talao is een kusttoren uit de 16e eeuw in Scalea, een voorbeeld van Aragonese militaire architectuur in Zuid-Italië. Hij staat op een rots die ooit een eiland met een zwavelbron was; door aanslibbing werd het een schiereiland en staat de toren nu volledig droog. De grotten van de rots waren in de prehistorie bewoond.

De toren werd in 1563 op bevel van Pedro Afán de Ribiera d'Alcalá, onderkoning van het Koninkrijk Napels, gebouwd en maakte deel uit van een uitgebreid netwerk van kusttorentjes. Deze verdedigingslinie werd aangelegd ter bescherming tegen piraten en aanvallers die de zuidelijke Italiaanse kust bedreigden.

De toren werd begin 20e eeuw een verzamelplaats voor filosofische discussies toen Amedeo Rocco Armentano er een Pythagorese school stichtte. Deze intellectuele bestemming voegde een spirituele dimensie toe aan de kustvesting.

De toren staat op een rots die ooit een eiland was en nu met het vasteland van Scalea is verbonden, zodat hij te voet vanuit het stadje bereikbaar is, zonder boot. De grotten onder de rots waren in de prehistorie bewoond.

De grotten onder de structuur bevatten een zwavelrijke bron die mineraalwater produceerde, dat ondernemers in het begin van de 20e eeuw in flessen afvulden en verkochten. Dit onverwachte commerciële gebruik toont aan hoe de locatie dienden buiten zijn oorspronkelijke militaire functie.