Castello di Castrocucco, Middeleeuws kasteel in Maratea, Italië

Castello di Castrocucco is een kasteelruïne op een rotskam bij het gehucht Castrocucco in Maratea. Nog herkenbaar zijn de toegangspoort, hoekbastions, delen van de ringmuur en een gedeeltelijk ingestorte ronde toren bij de oostelijke ingang, met openingen voor kruisbogen en haakbussen. In de buurt liggen de resten van meer dan 20 gebouwen, een wachttoren en een kerk die volgens de volkstraditie aan Sint-Petrus was gewijd.

Het kasteel werd waarschijnlijk in de 9e eeuw gebouwd, omdat de naam voorkomt in een bul van 1079 van Alfano I, bisschop van Salerno. Het was een Byzantijns castrum en later een leen van de Normandische familie Alvernia. Tussen het einde van de 14e en het begin van de 15e eeuw verlaten, ging het tussen 1470 en 1660 over naar de families De Rosa en Giordano, en vanaf 1664 naar de Labanchi uit Bisignano tot de 19e eeuw.

De volkstraditie van Maratea wil dat de kerk van het verlaten dorp aan Sint-Petrus was gewijd; binnen zijn crypten en resten van oude schilderingen bewaard, deels nog zichtbaar ondanks eeuwenlange blootstelling aan het weer. Sinds 2015 wappert op de top van het kasteel een rode vlag met een wit kruis, gehesen door anonieme personen om aandacht te vragen voor de staat van de rots en het oude dorp.

De toegang is via een lokale weg vanaf Maratea die de voet van de heuvel bereikt, vanwaar een wandelpad naar de top leidt. Het terrein is oneffen en op sommige plaatsen steil, dus stevige schoenen en voldoende tijd voor de klim worden aanbevolen.

Sinds 2015 wappert op de top van het kasteel een rode vlag met een wit kruis in het midden. Anonieme personen hesen haar om burgers en instellingen te wijzen op de slechte staat waarin de rots en het oude dorp Castrocucco verkeren.