Monte San Biagio, Bergtop in Maratea, Italië

De Monte San Biagio is een 623 meter hoge berg in de Lucaanse Apennijnen, volledig binnen de gemeente Maratea. Hij zet de bergkam van de Monte Crivo (1.277 m) voort, die bijna loodrecht op de Tyrreense Zee afdaalt. Op de hoogste rotsige uitloper staat het kolossale Redentore-beeld, dat nu de silhouet van de berg boven de kust van Maratea bepaalt.

Archeologie bewijst de eerste menselijke aanwezigheid op de Monte San Biagio in de Romeinse tijd. De volkstraditie van Maratea wil dat in de klassieke oudheid een tempel voor Minerva op de berg stond, waardoor hij Monte Minerva heette. In de middeleeuwen herbergde hij de enige bewoonde kern van het grondgebied van Maratea, het zogenoemde Castello, versterkt met muren en beschermd door de rotswanden; zijn huidige naam kreeg hij na de aankomst van de relieken van de heilige Blasius van Sebaste in Maratea.

De berg is genoemd naar de heilige Blasius van Sebaste, wiens relieken naar Maratea kwamen; eerder heette hij Monte Minerva, naar een tempel voor de godin die de plaatselijke overlevering daar plaatst. Op de top staat het heiligdom San Biagio, op de hoogste rotsrichel het kolossale beeld van de Verlosser.

De top wordt te voet bereikt via wandelpaden vanuit Maratea; de berg ligt volledig binnen de gemeente Maratea. Er moet ongeveer 600 meter hoogte worden overwonnen, dus reken tijd en neem water mee. Controleer weer en toestand van de paden voor het vertrek.

In 2012 werd de hele berg door het Nationaal Jeugdforum uitgeroepen tot een van de Wonderen van Italië, vanwege het natuurlijke, landschappelijke, historische en artistieke erfgoed. Op de hoogste rotsrichel staat het kolossale beeld van de Verlosser.