Rocca di Verrua, Middeleeuwse vesting in Verrua Savoia, Italië.

De Rocca di Verrua Savoia is een vesting op een strategische heuvel boven de Porivier, voorzien van verdedigingsmuren, torens en een netwerk van ondergrondse gangen. De structuur toont de typische opzet van een middeleeuwse sterkte met een centrale donjon en verbonden verdedigingsruimten.

De eerste schriftelijke vermelding van de vesting dateert uit de 10de eeuw, toen keizer Otto III van Saksen haar bestaan onder controle van de bisschoppen van Vercelli opmerkte. In de volgende eeuwen bleef zij een belangrijk verdedigingspunt voor de regio.

Het gezegde „Quand che 'l ver pijrrà cost'ua, 'l marcheis dal Monfrà 'l pijrrà Vrua“ (als het varken de druiven neemt, zal de markgraaf van Montferrat Verrua innemen) ontstond na de mislukte belegeringen door Montferrat in 1379 en 1387. De kerk van de vesting was gewijd aan Johannes de Doper, de patroonheilige van het dorp; het terrein wordt beheerd door de Fondazione Eugenio Piazza Verrua Celeberrima.

Het terrein is in 2010-2011 gedeeltelijk gerestaureerd en is nu te bezoeken met rondleidingen; het enige nog zichtbare deel is de donjon (dongione) met bijbehorende gebouwen en de Ponte del Soccorso. De heuvel ligt boven de Po, op de grens tussen de provincies Turijn en Vercelli, en de enige oorspronkelijke poort, de Porta del Soccorso, opende naar de weg die het fort met de vlakte verbond.

Tijdens de Spaanse Successieoorlog in 1704 onderging de vesting een beleg van 200 dagen dat de soliditeit van zijn constructie en militair belang bewees. Dit langdurige beleg getuigt van hoe effectief de structuur tegen intense aanvallen weerstand bood.