Castello di Gabiano, Middeleeuws kasteel in Gabiano, Italië.

Castello di Gabiano is een middeleeuws kasteel op een heuvel boven de Po-vallei, gebouwd met stenen muren, torens en een uitgebreid netwerk van ondergrondse kelders. Het complex bevat gerenoveerde luxesuites binnen de kasteelmuren, een zwembad en formele tuinen met een geometrisch labyrint.

Al in de 8e eeuw vermeld als de curtis magna met de naam Gabiano, werd het kasteel in 1164 door Frederik Barbarossa geschonken aan markgraaf Willem II van Montferrat. Eeuwenlang betwist door verschillende families, werd het in 1622 samen met de titel markgraaf van Gabiano overgedragen door hertog Ferdinando Gonzaga aan de Genuese edelman Agostino Durazzo, als aflossing van de schulden van het hof van Mantua aan diens familie.

De Gabiano DOC, een van de oudste en kleinste benamingen van Italië, wordt hier geproduceerd; hij won een gouden medaille op de Wereldtentoonstelling van 1937 in Parijs. De familie Adorno bewerkt 260 hectare, waarvan 20 hectare wijngaard op 300 m, en bottelt alleen in grote jaargangen.

Het kasteel beheerst de Povallei bij Gabiano; de middeleeuwse borgo, de kelders en het doolhof in het park liggen op het landgoed. De wijngaarden beslaan 20 van de 260 hectare van het bedrijf, op hellingen op ongeveer 300 m tussen Gabiano en Moncestino. Het doolhof, aangelegd in de jaren dertig, ligt in het hart van het park; plan aparte tijd voor de kelders en voor de tuinen.

Het doolhof in het park is een van de zeer weinige gedocumenteerde historische tuindoolhoven in Piëmont en werd pas in de jaren 1930 aangelegd, binnen de restauratie van Lamberto Cusani voor Matilde Giustiniani. De geometrische lijnen liggen in het natuurlijke park en verwijzen naar het middeleeuwse idee van het bos als natuurlijk doolhof en het doolhof als kunstmatig bos.