Palazzo Savorgnan, Barokpaleis in Cannaregio, Venetië, Italië.

Het Palazzo Savorgnan is een paleis met vier niveaus aan het Canale di Cannaregio, rechts van het Palazzo Priuli Manfrin. De begane grond van bloksteen heeft een centraal rechthoekig portaal, geflankeerd door enkelvoudige spitsboogvensters, dat leidt naar een zuilenportego. De twee hoofdverdiepingen hebben steenomlijste openingen met maskers en balustrades, een brede serliana in het midden en twee boogvensters aan elke zijde; de tweede verdieping draagt ook twee grote wapenschilden, en de attiek herhaalt de indeling met kleinere vierkante vensters.

Het paleis werd in de 17e eeuw gebouwd voor de adellijke familie Savorgnan en wordt toegeschreven aan Giuseppe Sardi, geïnspireerd door Baldassare Longhena; Elena Bassi oppert dat Antonio Gasperi het voltooide. Een zware brand in 1788 beschadigde grote delen, mogelijk de enorme achttiende-eeuwse dakkapel, en luidde een verval in dat duurde tot de aankoop door de Galvagna in 1826. Begin 20e eeuw werd het een meisjespensionaat, in 1968 ging het naar de Provincie Venetië.

De familie Galvagna beheerde een kunstcollectie in het paleis tot 1855, toen een veiling vele schilderijen verspreidde naar de National Gallery in Londen.

In het palazzo is het technisch toerisme-instituut "Francesco Algarotti" gevestigd, waardoor de interieurs niet voor bezoekers open zijn. De gevel en de achtertuin, die samen met de tuin van Palazzo Manfrin Venier een openbaar park vormt, zijn te voet bereikbaar langs het Canale di Cannaregio. De tuin wordt vanaf de landzijde betreden.

Een recente fasaderenovatie legde originele constructiemethoden bloot, waaruit blijkt hoe arbeiders stenen kroonlijsten met behulp van muurfugen en metalen klemmen vastzetten. Deze ontdekking geeft inzicht in de praktische technieken van Venetiaanse bouwers.