Palazzo Flangini, Venice, Barokpaleis in Venetië, Italië.

Palazzo Flangini is een barokpaleis met een monumentale gevel langs het Grote Kanaal, gekenmerkt door sets van vier ramen, doorlopende balkonades en sculpturaals hoofden die twee belangrijke verdiepingen sieren. Het interieur behoudt originele barokstucwerk en schilderijen uit die periode die stilistische samenhang in de hele structuur tonen.

Het paleis werd tussen 1664 en 1682 gebouwd naar een ontwerp dat aan Giuseppe Sardi wordt toegeschreven, in opdracht van de Flangini, een Grieks-Cypriotische familie in Venetië. De laatste eigenaar uit die familie was kardinaal Ludovico Flangini, die in 1804 stierf; tegen het einde van de 18e eeuw werd het bewoond door de familie Panciera. De asymmetrie wordt verklaard doordat de familie het aangrenzende pand niet kon kopen, terwijl de oorspronkelijke plannen een paleis van dubbele grootte voorzagen.

Het paleis behoorde toe aan de Flangini, een Grieks-Cypriotische familie in Venetië; Thomas Flanginis was in 1626 beschermheer van de Flanginian-school voor Griekse jongeren. Laatste uit de familie die het bezat was kardinaal Ludovico Flangini, overleden in 1804, waarna het overging naar de Panciera. Vanaf het Canal Grande en het Campo San Geremia leest men de smalle, hoge gevel af met waterportaal en doorlopende balkons.

Het paleis ligt aan het Canal Grande naast Campo San Geremia in Cannaregio, op enkele minuten lopen van de vaporettohalte Guglie. Het gebouw is particulier en niet openbaar toegankelijk; je bekijkt het vanaf de kanaaloever of vanuit een passerende boot. Het waterportaal en de twee hoofdverdiepingen met doorlopende balkons zijn het best te zien vanaf de overkant van het kanaal.

De ontbrekende rechtervleugel van het paleis voedt een hardnekkige legende: twee twistende broers die het erfden, van wie er een uit wraak zijn eigen helft liet slopen. Waarschijnlijker is dat de familie Flangini het buurhuis nooit kon kopen, waardoor het gebouw op de helft van de geplande breedte bleef.