Scola Levantina, Synagoge en religieus museum in Ghetto Vecchio, Venetië, Italië.

De Scola Levantina is een synagoge en religiemuseum in Venetiës Ghetto Vecchio met een bijzondere indeling waarbij het heiligdom en het centrale platform op tegenovergestelde wanden zijn geplaatst. Rode damasttextiel en gedetailleerd houtwerk verfraaien het interieur, samen met gekleurde marmeren elementen en decoratieve messingdetails.

Opgericht in 1538 door Levantijnse Joden, werd de synagoge in de 17e eeuw omgebouwd met architectonische bijdragen die aan de werkplaats van Longhena worden toegeschreven. Deze transformatie vestigde de karakteristieke structuur die vandaag zichtbaar is.

De naam komt van de Levantijnse Joden die tussen 1538 en 1561 uit het oostelijke Middellandse Zeegebied naar Venetië kwamen, vooral rijke handelaars in specerijen en textiel. Net als in de Spaanse synagoge worden hier nog geregeld diensten gehouden. De bimah van Andrea Brustolon staat op een hoog podium, bereikbaar via halfronde trappen aan weerszijden, met twee gedraaide zuilen die een zware klankkap dragen.

De gebedsruimte ligt op de bovenverdieping, bereikbaar via een trap vanuit de entreehal; de vrouwengalerij loopt hoog langs die hal. De studeerkamer Midrasz Luzzatto bevindt zich rechts van de ingang en werd in 1836 hierheen overgebracht. De gebedsruimte is meer dan 4 meter hoog.

Het messing hek van de Arke werd in 1786 geschonken door rabbijn Menachem, zoon van Mayon Vivante, zoals het opschrift vermeldt. De deuren van de Arke dragen de Tien Geboden en de Hebreeuwse datum 5542, dat wil zeggen 1782. De eenvoud van de Arke steekt af tegen de bloemrijke bima ertegenover.