Monte Sillara, Bergtop in Emilia-Romagna en Toscane, Italië.

Monte Sillara is een bergtop die zich op 1.861 meter hoogte tussen Emilia-Romagna en Toscane verheft. Aan zijn noordoostelijke hellingen bevinden zich twee alpenmeertjes, terwijl de zuidwestzijde uit rotsachtig en blootgesteld terrein bestaat.

De top is het hoogste punt van de Appennino Parmense en heeft lange tijd als natuurlijke grens tussen de provincies Parma en Massa-Carrara gediend. De positie ervan als grenspunt heeft de vestigingspatronen en berggebruik door de eeuwen heen vormgegeven.

Op de top staat een klein stenen kapelletje met een Mariabeeld, een herkenningspunt voor wie van de Parmeze kant komt. Richting Lunigiana is het middeleeuwse dorp Iera (Jera) te zien. De top is het hoogste punt van de Appennino Parmense, een referentie voor wandelaars in de streek.

De makkelijkste klim begint aan de Parmeze zijde; de Lunigiana-helling is steil en geschikt voor ervaren klimmers. Vanaf de Monte Losanna (1.856 m) en Monte Bragalata (1.835 m) bereikt men de top via de Passo di Compione (1.794 m), terwijl de routes vanaf de Monte Paitino (1.815 m) en Monte Matto (1.837 m) grote hoogteverschillen en afgronden overwinnen.

Vanaf de top zijn bij uitstekende omstandigheden de Walliser Alpen (ongeveer 250 tot 270 km), de Berner Alpen (ongeveer 285 km) en de Berninagroep (ongeveer 225 km) in het noorden en noordwesten te zien, en de bergen van Corsica, zoals Monte Cinto, in het zuidzuidwesten. De twee gletsjermeren onder de top, Sillara Superiore en Sillara Inferiore, liggen op 1.732 en 1.731 m en zijn de hoogste van de Apennijnen bij Parma.