Hauz-i-Shamsi, Middeleeuws waterreservoir in Mehrauli, Zuid-Delhi, India.

Hauz-i-Shamsi is een groot open waterbekken in Mehrauli, Delhi, in 1230 gebouwd door sultan Iltutmish. In het water staat een tweelaags paviljoen van blokken rode zandsteen: een ronde, verweerde koepel boven een band van korte rechtopstaande steunen en een brede dakrand, gedragen door twaalf eenvoudige pijlers. Het bekken besloeg oorspronkelijk 2 hectare; dichtslibbing en bebouwing hebben het verkleind, waardoor het paviljoen nu aan de oostrand ligt en via een voetbrug bereikbaar is.

Sultan Iltutmish van de slavendynastie droeg rond 1230 de bouw van deze wateropslagfaciliteit op om aan de waterbehoefte van de regio tegemoet te komen. Het project weerspiegelt hoe cruciaal waterbeheer was voor stadsontwikkeling in die tijd.

De naam Hauz-i-Shamsi betekent "zonnige watertank", ook Shamsi Talab genoemd. Het water van het bassin wordt als heilig beschouwd en eromheen liggen graven van moslimheiligen. Het koepelpaviljoen, nu bij de zuidwesthoek, stond oorspronkelijk in het midden en was alleen per boot bereikbaar; een voetbrug verbindt het nu.

De locatie is gemakkelijk bereikbaar met openbaar vervoer in Zuid-Delhi en wordt onderhouden door de Archaeological Survey of India. Bezoekers moeten water meenemen en passende kleding dragen, vooral tijdens het warme seizoen.

Het koepelpaviljoen stond vroeger midden in het bassin en was alleen per boot bereikbaar; nu verbindt een voetbrug het met de oever. De steen waarop de hoefafdruk van Mohammeds paard te zien zou zijn, is verwijderd en door een latere vervangen. Het bassin besloeg oorspronkelijk 2 hectare; dichtslibbing en bebouwing hebben het paviljoen naar de oostrand verdrongen.