Fort Belin, Militaire vesting in Salins-les-Bains, Frankrijk.

Fort Belin staat op een steile rotsheuvel boven Salins-les-Bains; de lichtgrijze stenen muren rijzen op uit bleek gesteente, met begroeiing op het metselwerk. Een hoog middenblok met plat dak en smalle verticale openingen draagt een vlaggenmast; links eindigt een lagere muur in een klein torentje, rechts heeft een iets lager deel een boogopening en een klein venster. Het fort wordt door een gracht in tweeën gedeeld, waarvan het zuidelijke deel als reduit dient, en is omgeven door een gracht, een caponnière en een contrescarp met galerij.

Het fort werd herbouwd na het Oostenrijkse beleg van 1814 en omgevormd tot een kazemat in 1828. Deze modernisering maakte het een effectievere verdedigingspositie voor die tijd.

De naam van het fort verwijst naar het middeleeuwse Chastel Belin dat hier stond en op een schilderij uit 1628 als ruïne is afgebeeld. Halverwege de helling lag een aan de heilige Anatoile gewijde kluis, later vervangen door het fort de l'Ermitage. Het fort trok ook filmmakers: scènes uit Radio Corbeau van Yves Boisset (1989) en Trop (peu) d'amour van Jacques Doillon (1998) werden hier opgenomen.

Het fort is momenteel in particulier bezit, met lopende restauratiewerkzaamheden om de structuur te behouden. Bezoekers moeten van tevoren de beschikbaarheid controleren omdat de toegankelijkheid kan variëren vanwege lopende conserveringsinspanningen.

Het na 1871 in de resten van een middeleeuwse toren naast de redoute ingerichte optische telegraafstation seinde met lichtbundels naar Besançon (fort de Montfaucon), Pontarlier (fort du Larmont supérieur) en Dijon (fort de la Motte-Giron). Een met kantelen beklede verbindingsweg verbond de redoute met het hoofdfort.