Église Saint-Anatoile de Salins-les-Bains, Romaanse kerk in Salins-les-Bains, Frankrijk.

De kerk Saint-Anatoile is een Bourgondisch-gotisch gebouw uit de 13e eeuw in Salins-les-Bains. De gevel heeft een gebeeldhouwd romaans houten portaal, geflankeerd door twee gotische kapellen uit de 16e eeuw, en een massieve klokkentoren, een voormalige verdedigingstoren die in 1699 werd aangehecht en in 1838 door architect Dufour werd herbouwd na de brand van 1826. Binnen overspant een spits ribgewelf het schip, met een roosvenster en hoge glasramen aan het uiteinde.

In de 6e eeuw werd een kapel gebouwd op het graf van Sint-Anatolius, een Schotse kluizenaar uit de 5e eeuw die met het wonder van het zoute water wordt verbonden; zij verving een eerdere kapel voor de heiligen Symphorianus en Agatha. In 1024 maakte Hugo I van Salins haar tot kapittelkerk. De huidige gotische kerk verrees in de 13e eeuw onder graaf Jan I van Chalon.

Sint-Anatolius was een Schotse kluizenaar uit de 5e eeuw die zich terugtrok op de hellingen van de Mont Belin en verbonden is met het wonder van het zoute water. Veertien wandtapijten over zijn leven, tussen 1502 en 1506 in Brugge geweven, hingen hier; drie ervan worden in het Louvre bewaard. In het schip hangt een banier met het woord "Carême".

Het interieur bevat een historisch orgel dat tussen 1866 en 1880 door Joseph Merklin werd gebouwd en later naar zijn originele geluid werd gerestaureerd. Bezoekers moeten tijd uittrekken om de fijne details van het houten portaal en de verschillende kapelgebieden te bekijken.

De klokkentoren was oorspronkelijk een verdedigingstoren en werd in 1699 in de kerkstructuur geïntegreerd voordat een brand in 1826 de wederopbouw afwong. Deze militaire omzetting is ongebruikelijk en toont het strategische belang van de locatie in het verleden.