Prieuré de Redon-Espic

Het prioraat van Redon-Espic is een kerk met een enkel schip bedekt met een dakwerk van stenen platen, dat zijn 12e-eeuws monastiek ontwerp bewaart. De vierkante grondvorm en dikke muren tonen de Romaanse bouwstijl die typisch is voor die tijd en regio.

Dit Benedictijner prioraat werd in de 12e eeuw gesticht en had banden met het kathedraalkapittel van Sarlat. Na verlating in de 18e eeuw ging het in handen van de plaatselijke gemeenschap over voordat het in 1856 beschermde status kreeg.

Het prioraat is genoemd naar een nabijgelegen beek, volgens de middeleeuwse gewoonte om religieuze plaatsen naar lokale waterlopen te noemen. Deze verbinding met het landschap blijft vandaag zichtbaar in hoe het gebouw rustig tussen velden en oude stenen ligt.

Toegang is het best te voet mogelijk, omdat het gebouw langs een landelijk pad ligt zonder officieel parkeerterrein. Stevige schoenen zijn handig voor wandelen over het rurale terrein, en het is verstandig om voor een bezoek de huidige omstandigheden te controleren, omdat restauratiewerkzaamheden de toegang soms kunnen beperken.

Gedurende veel van zijn latere leven diende dit gebouw als schuilplaats voor schapen voordat lokale autoriteiten het historische belang erkennen. Dit over het hoofd geziene hoofdstuk onthult hoe veel middeleeuwse structuren in de regio hun oorspronkelijke doel verloren en werden herbestemd voor alledaagse taken.

Locatie: Castels et Bézenac

Adres: chemin rural aboutissant à la D 25

GPS-coördinaten: 44.87403,1.10472

Laatste update: 9 december 2025 om 21:26