Monte Sautron, Bergpiek in de Cottische Alpen, Italië.

De Tête de Sautron is een bergpiek in de Cottische Alpen die 3.166 meter hoog is en steile rotswanden met een opvallende bergkam heeft. Het terrein van deze bergtop kenmerkt zich door veeleisende hellingen aan beide zijden van de grens.

De bergpiek markeerde voor eeuwen de natuurlijke grens tussen Frankrijk en Italië in de Cottische Alpen. Deze geografische positie bepaalde hoe bergbeklimmers van beide landen zich eeuwenlang tot de berg verhielden.

De naam Sautron komt uit het Occitaans; een lokale overlevering wil dat hij herinnert aan de vele Piëmontese emigranten die hier stierven bij hun poging de Alpen over te steken om in Frankrijk te werken. De Franse naam van de top is Tête de Sautron.

De normale route begint in Chiappera, een gehucht van Acceglio, volgt het Sentiero Dino Icardi naar de Montagna di Stroppia en dan de aanduidingen naar de Colle della Portiola, deels over het Sentiero Roberto Cavallero; de graat is met rode verf gemarkeerd en heeft moeilijkheidsgraad EE. Steunpunten zijn Rifugio Stroppia en Bivacco Barenghi in het Valle Maira, Rifugio Campo Base in Chiappera en Rifugio Chambeyron in Frankrijk. In de winter wordt de klim een skitocht, het handigst vanuit Larche over de Colle della Portiola.

Het topkruis staat op de noordkam, de route van de normale weg vanaf Chiappera via de paden Dino Icardi en Roberto Cavallero; het kamspoor is deels met rode verf gemarkeerd. De eerste bekende beklimming werd in 1877 gemaakt door Pio Paganini, ingenieur van het Italiaanse Militair Geografisch Instituut.