Église Saint-Léon de Nancy, Neogotische kerk in Nancy, Frankrijk

De Église Saint-Léon is een neogotisch kerkgebouw dat architect Léon Vautrin van 1860 tot 1877 optrok. De lichte stenen gevel heeft twee torens met gekoppelde lancetopeningen en achthoekige, geribde bekroningen naar het voorbeeld van de kathedraal van Toul; daartussen draagt een middengevel een uurwerk boven een roosvenster, met een beeld op de top. Onderaan openen drie spitsboogportalen met gebeeldhouwde archivolten.

Na de opening van de spoorlijn Parijs–Nancy in 1852 groeide ten westen van de sporen een nieuwe wijk. Bisschop Alexis-Basile-Alexandre Menjaud gaf abbé Eugène-Alexis Noël een parochie die van Saint-Sébastien en Saint-Vincent-Saint-Fiacre werd afgesplitst en aan Leo IX, bisschop van Toul van 1026 tot 1052, werd gewijd. De werken begonnen op 25 augustus 1860 onder Léon Vautrin; de eerste mis werd gevierd op 10 november 1862, de noordtoren kreeg in 1864 vijf klokken, en bisschop Joseph-Alfred Foulon wijdde de kerk in op 19 april 1877.

De parochie is gewijd aan paus Leo IX, bisschop van Toul van 1026 tot 1052, en de kerk werd op 19 april 1877, zijn feestdag, ingewijd. Vier beelden staan op de hoofdfaçade ter hoogte van de timpanen: Johannes de Doper, de heilige Jozef, de Moeder Gods en de heilige Stanislaus van Krakau, patroon van Stanislaus Leszczyński, de laatste hertog van Lotharingen. De noordtoren kreeg in 1864 vijf klokken.

De kerk staat ten westen van het centrum, in de wijk Poincaré-Foch-Anatole France-Croix de Bourgogne, dicht bij het station Nancy-Ville; de hal ertegenover, aan de overkant van de esplanade en de rue Saint-Léon, draagt haar naam. De ingang is de façade met drie portalen en gebeeldhouwde archivolten.

De bovenste verdieping van de torens neemt de achthoekige vorm over van die van de kathedraal Saint-Étienne in Toul. De orgelkast is van Eugène Vallin, meubelmaker van de school van Nancy; het Cavaillé-Coll-orgel van 1889 werd in 1975 vervangen door een neoklassiek instrument van Danion-Gonzalez uit Rambervillers.