Église Notre-Dame de Douai, Gotische kerk in Douai, Frankrijk.

Notre-Dame de Douai is een kerk in vroeggotische stijl van grijze steen, met een steil leien dak en een slanke achthoekige spits met kruis. Het schip van zandsteen en baksteen uit het einde van de 12e eeuw draagt een houten gewelf uit de 15e eeuw; het koor is 16e-eeuws en het transept 15e-eeuws. Binnen rijst een hoog gewelf van rode baksteen met lichte stenen ribben boven drie hoge spitsboogvensters, waaronder het middelste een groot houten crucifix staat.

Notre-Dame is vanaf 1175 gedocumenteerd en werd in 1257 een parochie. Gebouwd op een kapel uit de 12e eeuw, werd ze van de 13e tot de 15e eeuw verbouwd. Zwaar beschadigd in 1944, werd ze gerestaureerd en in 1980 heropend; sinds 14 mei 1962 is ze een geklasseerd historisch monument.

De kerk is verbonden met het broederschap van de Clercs Parisiens, de oprichting van de universiteit en de Gayant-processie. Het Muhleisen-orgel uit Straatsburg heeft twee manualen, een pedaal, 29 registers en ongeveer 2.000 pijpen; Denis Tchorek is de vaste organist.

De kerk staat tegen de stadsmuur en het koor staat niet in lijn met het transept: let op die verspringing bij het binnenkomen. De klokkentoren werd in 1971 vernieuwd. Na schade in 1944 werd het gebouw gerestaureerd en in 1980 heropend, zodat delen van het interieur uit die tijd stammen.

Het koor is opzettelijk verschoven ten opzichte van het transept, wat een middeleeuws geloof weerspiegelt dat menselijke bouwers goddelijke perfectie niet kunnen bereiken. Dit subtiele architectonische detail toont hoe theologische ideeën letterlijk in de structuur werden ingebouwd.