Glacier du Géant, Alpiene gletsjer in Chamonix-Mont-Blanc, Frankrijk

De Glacier du Géant is een uitgestrekt ijsveld in het Mont Blanc-massief van de Franse Alpen, dat zich uitstrekt over hooggebergtegebied boven 3.000 meter. Het bevrozen oppervlak is gekenmerkt door scheuren en ijshellingen die een van de meest uitdagende landschappen van de regio vormen.

In 1862 lichtte de fysicus en alpinist John Tyndall voor de Royal Institution zijn studies over warmte als bewegingsvorm toe: met rijen staken op het ijs mat hij de ijsstroom van de Géantgletsjer en naburige gletsjers naar de Mer de Glace, en publiceerde de resultaten in 'Glaciers of the Alps'. Begin jaren 1950 begon de bouw van de Panoramic Mont-Blanc-kabelbaan, geopend met Kerstmis 1957; van begin jaren 1960 tot in de jaren 1990 lag op de bovenste gletsjer een klein skigebied met drie of vier skiliften.

De gletsjer dankt zijn naam aan de nabije Dent du Géant. Van de jaren 1960 tot de jaren 1990 lag aan de voet van de Grand Flambeau een klein zomerskigebied op het ijs, tussen 3.330 en 3.680 meter, met enkele liftpilaren die direct in het ijs waren gefundeerd; Jean-Claude Killy en Alberto Tomba trainden er. Het sloot in de jaren 1990.

De Panoramic Mont-Blanc-kabelbaan steekt de gletsjer over tussen de Gros Rognon en de Pointe Helbronner, en de skiroute Vallée Blanche loopt over het ijs tussen de col du Gros Rognon en de gletsjer de Leschaux. De Mont Blanctunnel loopt ongeveer 2.000 meter onder het oppervlak, onder de col du Gros Rognon en de aiguille de Toule. Sinds september 2015 regelt een hek de toegang tot de gletsjer vanaf het bergstation van de kabelbaan op de Pointe Helbronner.

Een belangrijk internationaal vervoertunnel loopt ongeveer 2.000 meter onder het ijsoppervlak en verbindt Frankrijk rechtstreeks met Italië door de berg. Deze verborgen infrastructuur toont hoe menselijke engineering en natuur naast elkaar bestaan zonder het zichtbare landschap te veranderen.