Goule de Foussoubie, Grotingang in Labastide-de-Virac, Frankrijk.

De Goule de Foussoubie is de hoofdingang van een karstnetwerk op de gemeenten Vagnas, Labastide-de-Virac en Salavas in de Ardèche, 1,5 km ten noordwesten van Labastide-de-Virac. De gangen strekken zich uit over meer dan 23 km met een hoogteverschil van 138 m. De opening is een hoog ovaal in verweerd grijs gesteente, met mos op de rots eromheen; binnen loopt de bodem af als een helling van lichtbruine aarde en stenen naar een natte geul.

De verkenning van het netwerk heeft sinds de 18e eeuw veel speleologen gemobiliseerd, onder wie Jules de Malbos. Van 3 tot 7 juni 1963 veroorzaakte een onweersvloed het verdwijnen van de speleologen Jean Dupont en Bernard Raffy, leden van de Lyonese groep Vulcain; een schacht bij Samoëns in Haute-Savoie werd te hunner nagedachtenis gouffre Jean-Bernard genoemd. Foto's van 17 november 2006 getuigen van de kracht van haar vloeden.

De naam „goule” komt van het Occitaanse „gola”, dat mond of keel betekent; in het Occitaans heet de plek „Gola de Fossobia”. De ingang slokt het afstromende water op van een kom van ongeveer 5 km² op de gemeenten Vagnas, Labastide-de-Virac en Salavas en geeft het via een uitgang 800 m stroomopwaarts van de Pont d'Arc terug aan de Ardèche, op 3,4 km hemelsbreed van de ingang.

De ingang ligt 1,5 km ten noordwesten van Labastide-de-Virac; de uitgang komt 3,4 km verder tevoorschijn, 800 m stroomopwaarts van de Pont d'Arc. Stormvloeden zijn er gevaarlijk, zoals foto's van 17 november 2006 tonen. Speleologie vereist hier opleiding en geschikte uitrusting.

Het grottensysteem is thuisbasis van gespecialiseerde dieren die alleen in deze karstomgeving voorkomen, waaronder kleurloze kreeftachtigen en endemische amfipodensoorten. Deze zeldzame levensvormen laten zien hoe grotten volledig geïsoleerde ecosystemen vormen met hun eigen karakteristieke dierenleven.