Château de Berbiguières, Middeleeuws kasteel in Berbiguières, Frankrijk.

Het Château de Berbiguières is een kasteel gelegen op de top van een smalle vallei loodrecht op de Dordogne-rivier, gebouwd uit grijze en goudgele steen. Meerdere gebouwen zijn met elkaar verbonden in een huiseisenvormige indeling.

Het Château de Berbiguières verschijnt in de teksten in de tweede helft van de 13de eeuw, in handen van de familie de Castelnau en verbonden met het Château de Castelnaud. In 1273 behoorde het toe aan de zonen en neven van Aymeric de Castelnau, die in 1240 hulde aan Lodewijk IX had gezworen. In 1365 huwde Magne de Castelnau met Nompar de Caumont en bracht hem de twee castra van de Périgord; de kastelenij omvatte de parochies Allas, Berbiguières, Cladeck, Carves, Saint-Germain en Marnac. Op 6 december 1948 werd het ingeschreven als monument historique.

De naam Berbiguières komt van het Latijnse woord berbicaris, dat herderswoning betekent en weerspiegelt de landelijke wortels van de regio Dordogne. Deze oorsprong toont hoe diep verbonden de plaats was met landbouw en het plattelandsleven.

Het kasteel is een particuliere woning en niet opengesteld voor publiek, dus bezoekers hebben geen toegang tot het interieur. De buitenkant kan worden bekeken vanuit nabije wandelpaden of vanuit de Dordogne-vallei, wat een goed zicht op de gebouwen biedt.

In 1365 huwde Magne de Castelnau met Nompar de Caumont en bracht hem twee castra in de Périgord; de kastelenij Berbiguières omvatte toen de parochies Allas, Berbiguières, Cladeck, Carves, Saint-Germain en Marnac. Het kasteel is eigendom van Jonathan Sumption, Brits historicus van de Honderdjarige Oorlog.