Spinalonga Fort, Venetiaans fort op het eiland Spinalonga, Griekenland

Het fort van Spinalonga is een Venetiaanse vesting, in 1586 gebouwd op een eiland voor Elounda op Kreta, ontworpen door ingenieur Genese Bressani met een ringmuur rond het eilandje en twee bastions op de hoogste noord- en zuidpunten. In de muren is steen van de antieke akropolis van Olous verwerkt, en binnen staan nog ongeveer 200 Ottomaanse huizen met met kiezelstenen geplaveide steegjes en witgekalkte muren.

De Venetianen groeven in 1526 de landengte door en scheidden zo het schiereiland van het vasteland; van 1579 tot 1586 verrees op het eiland naar ontwerp van ingenieur Genese Bressani de vesting ter bescherming van de haven van Olous. Ze bleef Venetiaans tot Ottomaanse troepen haar in 1714-1718 innamen. Vanaf 14 december 1904 huisvestte ze de melaatsen van Kreta, na 1913 ook die uit heel Griekenland; de laatste bewoner, priester van de kerk van de heilige Panteleimon, vertrok in 1962.

De naam van het eiland komt van het Griekse „Spinalonga“, een verbastering van het Venetiaanse „Spina lunga“ (lange doorn). Ottomaanse families woonden er tot 1903 en lieten ongeveer 200 witgekalkte huizen, 25 winkels en keienstraatjes achter. Vanaf 1904 had de leprakolonie eigen bars, kappers, een theater en een satirisch tijdschrift; de zieke Epameinondas Remoundakis plaatste luidsprekers die klassieke muziek speelden.

Je kunt het eiland bereiken met een boot vanaf drie nabijgelegen steden, waarbij de reizen tussen 10 en 60 minuten duren afhankelijk van je startpunt. Het terrein is vlak en goed te voet begaanbaar, maar er is weinig schaduw, dus breng water en zonbescherming mee.

De melaatsenkolonie sloot in 1957, maar de laatste bewoner, een priester van de kerk van Sint-Panteleimon, bleef tot 1962. In de jaren 1930 bracht een generator elektriciteit, en de zieke Epameinondas Remoundakis richtte een theater, een bioscoop en luidsprekers in die klassieke muziek over het eiland lieten klinken.