Katapolianíkerk, Byzantijnse kerk in Parikia, Griekenland.

De Panagia Ekatontapiliani is een Byzantijns kerkcomplex in Parikia op Paros, gebouwd uit lichtbeige en grijze steenblokken. Het hoogste deel is een centrale koepel met een rood terracotta pannendak en een klein stenen kruis; aan weerszijden sluiten lagere delen met rode pannendaken aan. De gevel heeft een tweelaags drielobbig portaal met drie verdiepte bogen, en op de binnenplaats staan zuilen en marmerfragmenten van een vroegere reinigingsfontein.

De kerk werd gesticht in 326 toen Sint Helena het eiland bezocht tijdens haar pelgrimage naar het Heilige Land. De regering van keizer Justinianus in de 6e eeuw bracht een belangrijke reconstructie die zijn huidige structuur bepaalde.

De naam Ekatontapiliani betekent ‘kerk met honderd poorten’, maar er worden slechts 99 deuren geteld; volgens de overlevering verschijnt de honderdste wanneer de Hagia Sophia in Constantinopel weer orthodox wordt. Het complex bewaart ook het graf van Osia Theoktiste, een kluizenares uit de 9e eeuw die in de kerk leefde en stierf.

Men betreedt het complex via een grote centrale ijzeren deur die uitkomt op een atrium; van daaruit kijkt de bezoeker tegen de tweelaagse drielobbige gevel van de hoofdkerk aan. Het complex ligt in het lagere deel van Parikia, dicht bij de haven, en is te voet bereikbaar vanaf de ferrykade. Verschillende kapellen en het baptisterium staan los van het hoofdschip, dus reken tijd om ertussen te lopen.

De naam Ekatontapiliani betekent „kerk van de honderd poorten“, maar er worden slechts 99 geteld; volgens de overlevering blijft de honderdste verborgen tot de Hagia Sophia in Constantinopel weer orthodox gebruikt wordt. De bijnaam herinnert aan het „honderdpoortige Thebe“ dat Aeschylus bezong en Homerus noemde.