Borlachmuseum, Zoutmuseum in een pekelputtoren in Bad Dürrenberg, Duitsland

Het Borlachmuseum is een erfgoedmuseum in Bad Dürrenberg gewijd aan de geschiedenis van zoutproductie in de regio. De collecties tonen gereedschappen, apparatuur en voorwerpen die werden gebruikt bij zoutwinning en verwerking.

De Borlachschacht werd tot 223 meter diepte afgediept, met een doorsnede van 3,00 × 3,00 m en een bekleding van eikenhout, waardoor de zoutwinning in Bad Dürrenberg mogelijk werd. De schacht is vernoemd naar Johann Gottfried Borlach, de mijnraad van het keurvorstendom Saksen die de bouw van de ophaaltoren op gang bracht. Van 1811 tot 1816 liet Georg Hartmann von Witzleben, in 1801 benoemd tot zoutdirecteur in Dürrenberg, een tweede ophaaltoren bouwen, later de Witzlebenturm; een dwarsgang verbond vroeger beide bouwwerken om meer pekel op te halen.

Het museum is vernoemd naar Johann Gottfried Borlach, de Saksische mijnraad die de winning van pekel in Bad Dürrenberg mogelijk maakte. Er zijn zouthaken, kookmanden, zoutscheppen en modellen van de oude wateropvoerinstallatie te zien. In de aangebouwde Witzlebenturm staat een replica van een stoommachine die bij bepaalde gelegenheden bezichtigd kan worden.

Het museum zit in de Borlachturm, de vroegere schachtbok van de 223 meter diepe Borlachschacht, naast het Gradierwerk en de aangebouwde Witzlebenturm. In de Witzlebenturm staat een replica van een stoommachine die bij bepaalde gelegenheden te bezichtigen is. De toren ligt boven de Saale en staat ook in het stadswapen.

De toren is vernoemd naar Johann Gottfried Borlach, de Saksische mijnraad die de winning van pekel mogelijk maakte; zijn schacht is 223 meter diep, met eikenhout bekled en meet 3 bij 3 meter. Ook Bad Kösen heeft een Borlachturm, boven een schacht van 175 meter die tussen 1731 en 1735 werd gegraven.