Sépulture de Bad Dürrenberg

De begraafplaats nabij Bad Dürrenberg bewaart de resten van een vrouw en een zuigeling samen in een rechthoekig graf gevuld met rood ockerkleurfstof. Naast hen lagen een bewerkt hertengewei en meer dan vijftig individueel doorboorde dierentanden, voorwerpen die hun waarde voor de begrafenisceremonie aangeven.

Arbeiders ontdekten deze begraafplaats in 1934 terwijl zij waterleidingen legden nabij de rivier Saale, wat leidde tot onderzoek van de archeologische site. Het graf dateert van ongeveer 6500 voor Christus en plaatst het in de vroege nederzettingen van de regio na het einde van de laatste ijstijd.

De grafgiften tonen hoe mensen betekenis uitdrukten door voorwerpen en rituelen. Rode ocherkleurfstof, een bewerkt hert gewei en tientallen doorboorde tanden als sieraad onthullen dat zorg en bedoeling bepaalden hoe deze gemeenschap hun doden eerde.

De site wordt meestal getoond via een tentoonstelling of informatiedisplay in plaats van een open graafgebied, omdat het echte graf onder de grond blijft. Tijd nemen voor het lezen van informatie over de objecten en hun posities helpt je begrijpen hoe het graf was gerangschikt.

Wetenschappelijke analyse van de resten onthulde dat de vrouw blauwe ogen had met donkere huid en haar, waardoor een direct raam werd geboden op hoe mensen er werkelijk uitzagen in Midden-Europa duizenden jaren geleden. Deze mix van kenmerken toont aan dat zulke fysieke verscheidenheid onder oude bevolkingen bestond.