Bunker Einsiedelstraße

Bunker Einsiedelstraße is een conische betonnen toren met negen verdiepingen, gekenmerkt door een onderscheidende vernauwing tussen de hoofdlichaam en de dakkop. De constructie heeft steil hellende muren volgens de patentmethode van Leo Winkel en bevat een observatiepost aan de top.

Gebouwd in 1940 op het terrein van de Lübeck Machinery Company, was de bunker ontworpen om 500 arbeiders te beschermen tijdens luchtaanvallen. Na de oorlog werden rechthoekige openingen in de muren gesneden als onderdeel van ontmilitarisering.

De bunker toont zijn met dakspanen bedekte dak als een mix van oorlogsengineering en regionale bouwtraditties. Deze combinatie van praktische verdediging en lokale architectuurstijl bepaalt het uiterlijk ervan in de stad.

De steil hellende muren waren ontworpen om aankomende bommen af te leiden en de structuur tegen inslagen te beschermen. Vanuit de oude stad van Lübeck is het gebouw duidelijk zichtbaar en overheerst het industriegebied van St. Lorenz Nord.

De rechthoekige openingen die na de oorlog werden gesneden, blijven zichtbaar als tekenen van de ontwapening van het gebouw. Dit detail laat zien hoe de structuur zijn oorlogsverleden als een zichtbare herinnering in zijn muren draagt.