Stadtmuseum Weimar, Gemeentelijk museum in Weimar, Duitsland

Het Stadtmuseum Weimar huist in het Bertuchhaus aan de Karl-Liebknecht-Straße 5, een classicistisch huis dat in twee fasen tot stand kwam: Johann Friedrich Rudolph Steiner bouwde 1780-1782 de noordvleugel voor uitgever Friedrich Justin Bertuch, Johann Christian Heinrich Schlüter ontwierp 1799-1803 het middendeel voor het Landes-Industrie-Comptoir en het Geographisches Institut. Sinds 1955 dient het gebouw als museum.

Opgericht op 24 juni 1889 als natuurwetenschappelijk museum onder leiding van het Natuurwetenschappelijk Genootschap, besloeg het vier kamers van de school achter de stadskerk. Door ruimtegebrek volgde in 1892 een verhuizing naar het Poseckhuis, nu het Museum voor Oer- en Vroege Geschiedenis van Thüringen. Na overname door de stadsadministratie in 1903 werd het het eerste stedelijke museum van Thüringen; sinds 1955 is het in het Bertuchhuis gevestigd.

Het museum bewaart het grotere deel van de artistieke nalatenschap van de schilder Alfred Ahner; de textielcollectie heeft bovenregionale betekenis. Friedrich Schiller noemde het Bertuchhuis in een brief aan Christian Gottfried Körner het mooiste van heel Weimar en liet een zeer gedetailleerde beoordeling van het gebouw en de tuin erachter na.

Het museum ligt aan de Karl-Liebknecht-Straße 5, bij het hoofdstation en het Neues Museum, met het Weimarhallenpark achter het gebouw. Van 2000 tot 2005 was het niet toegankelijk. De Kunsthalle "Harry Graf Kessler" aan de Goetheplatz 9b en het Bienenmuseum worden via het Stadtmuseum beheerd.

De werkplaatsen achter het Bertuchhaus vormden ooit een vierzijdige binnenplaats; Christiane Vulpius, de echtgenote van Goethe, was een van de mensen die er werkten. Ze werden in 1928 afgebroken voor de bouw van de Weimarhalle. Het museum bewaart ook het grootste deel van de artistieke nalatenschap van schilder Alfred Ahner en een textielcollectie van bovenregionaal belang.