Alt-Linzenshäuschen, Boswachterswoning en toren in Aachen, Duitsland.

Het Alt-Linzenshäuschen is een forsthuisje met toren in Aachen dat woon- en bewakingsfuncties combineert. Het gebouw vertoont regionale architectuurkenmerken die zijn beïnvloed door de barokstijl van Luik-Aken.

De wachttoren Brandenberg werd rond 1410 gebouwd door de Vrije Rijksstad Aken met toestemming van de hertog van Jülich, als onderdeel van de buitenste verdedigingswerken en de Akense Landgraben. Al in de 15e eeuw diende hij ook als boswachterswoning; de eerste bekende boswachter, Peter Mölner, is voor 1458 gedocumenteerd. Begin 18e eeuw werden een herberg en een schuur toegevoegd, en vanaf 1828 huisvestte de locatie een douanepost. De gebouwen werden rond 1850 grondig gerenoveerd, en in 1893/94 werd een aanbouw met stenen gewelf aan de straatzijde gebouwd.

De naam Linzenshäuschen komt van Lenz Bestyn, torenwachter en bosambtenaar die na een klacht van Andreas von Merode uit 1510 als houtdief werd bespot en "Leensgyn up ghen huysgijn" werd genoemd. Ambtelijke stukken volgden, van "Laurentii häußlein" (1699) tot de huidige vorm. Carl Borromäus Cünzer situeerde scènes uit zijn 12 streeknovellen hier.

Alt-Linzenshäuschen staat aan de Bundesstraße 57 in het bos ten zuiden van Aachen, aan de oude pelgrimsweg vanuit Eupen. De paardendrinkbak bij de oprit, sinds 1905 bekroond met een ravensculptuur en in 1956 vernieuwd door beeldhouwer Matthias Corr, is vanaf de weg zichtbaar. Het complex is een beschermd monument; het vroegere herberggebouw is niet als museum opengesteld.

De naam van de toren komt van Lenz Bestyn, een wachter en bosbeambte die na een klacht uit 1510 werd bespot als "Leensgyn up ghen huysgijn" omdat hij zelf meedeed aan verboden houtkap in plaats van die te verhinderen. De spotnaam "Lenzje" bleef hangen en werd in 1699 officieel als "Laurentii häußlein".