St. Gregorius, Katholieke parochiekerk in Burtscheid, Duitsland

St. Gregorius is een parochiekerk in Burtscheid met een circulair columbarium in de crypte gemaakt van warme beukenhout en zwarte stalen urnen. De ruimte is functioneel ontworpen en bevat urnen van verschillende formaten voor familiegrafen.

De parochie St. Gregorius ontstond in 1934 door afsplitsing van St. Marien in Aken en St. Johann in Burtscheid. De eerste kerk, een in 1897 ingewijde neoromaanse basiliek aan de Eynattener Strasse, werd verwoest bij het luchtbombardement van 11 april 1944; alleen het doopvont bleef bewaard. Na een in 1946 ingewijde noodkerk in een leegstaande fabriek begon bouwbedrijf Nesseler Grünzig op 15 augustus 1965 aan het huidige gebouw, dat bisschop Johannes Pohlschneider op 16 juni 1967 wijdde.

De parochie ontstond in 1934 als rectoraat na afsplitsing van St. Marien en St. Johann; de eerste, in 1897 ingewijde neoromaanse kerk aan de Eynattener Straße werd bij het bombardement van 11 april 1944 verwoest, alleen het doopvont bleef bewaard. Vanaf 1946 diende een leegstaande fabriek aan de Eupener Straße als noodkerk; daaruit kwamen het crucifix, het houten beeld Christus en Johannes van Josef Zeller, een emailwerk van Egino Weinert en drie gietstalen klokken in het huidige gebouw. De naam eert paus Gregorius de Grote, aan wie de kerk op 16 juni 1967 werd gewijd.

De hoofdingang ligt aan het bovenste kerkplein in het westen, achter de Eupener Straße en vanaf die as niet zichtbaar; het koor is oostwaarts gericht. Door de helling liggen de crypte en een gemeenschapsruimte onder de bovenkerk. Een voorgeplaatste muur langs het onderste kerkplein volgt de kerkmuur en biedt toegang, maar kostte parkeerplaatsen en de traditionele weekmarkt.

De kerk staat op een helling: de hoofdingang aan het bovenste kerkplein in het westen ligt verscholen achter de Eupener Straße, terwijl het oostwaarts gerichte koor oprijst als een scheepsboeg. Op het hoogste punt staat een kruis van Ludwig Schaffrath.