Water tower, Langeoog, Cultureel erfgoedmonument in Langeoog, Duitsland.

De watertoren van Langeoog is een constructie van beton en baksteen die zich boven het vlakke eilandlandschap verheft, onderscheiden door zijn slanke vorm. De structuur was oorspronkelijk ontworpen voor wateropslag en voorziening van de nederzetting, met een reservoir bovenaan en een steunbasis eronder.

In 1908 gaf de gemeenteraad van Langeoog de Berlin-Anhaltische Maschinenbau Actien-Gesellschaft opdracht tot de bouw van een water- en rioleringssysteem, gefinancierd met de in 1906 ingevoerde kuurtoeristenbelasting. Op 16 februari 1909 werd de houten baken Westkaap afgebroken en werd op dezelfde plek de eerste steen van de toren gelegd. De toren werd eind jaren 1980 buiten gebruik gesteld en in 1994 en van oktober 2008 tot mei 2009 grondig gerestaureerd.

De toren bepaalt het uiterlijk van het eiland als moderne constructie uit de vroege ontwikkelingsfase van Langeoog. Zijn visuele aanwezigheid maakt het een herkenningspunt voor bezoekers en bewoners.

De toren staat aan het einde van de hoofdstraat van het eilanddorp op de Kaapdünen en is bereikbaar via een voet- en trappenpad nabij de verbindingsweg van het dorp naar het strand. Het uitzichtplatform ligt 23 meter boven NAP. Op de begane grond is een kleine gratis tentoonstelling over de watervoorziening van het eiland.

De toren zou oorspronkelijk een omgekeerde driehoek als dagmerk dragen, net als de houten baken Westkaap die op 16 februari 1909 op dezelfde duin werd afgebroken. Dat plan verviel omdat het gebouw al onmiskenbaar was. De achthoekige verdieping met een reservoir van ongeveer 100 kubieke meter steekt duidelijk boven de bakstenen basis uit.