Organo della chiesa di San Bartolomeo, Pijporgel in de Sint-Bartholomeuskerk, Dornum, Duitsland

Het orgel van de Sint-Bartholomeuskerk werd in 1710–1711 gebouwd door Gerhard von Holy en telt 32 registers op drie manualen en pedaal. De gebeeldhouwde kast staat op de westgalerij; omdat het tongewelf laag is, begint de Principal 16′ van het pedaal in de frontpas vanaf B, met de lagere pijpen erachter als Subbass. Vijf originele wigvormige blaasbalgen zijn bewaard.

Rond 1530 werd een ouder orgel overgenomen, dat volgens de traditie uit het opgeheven klooster Oldekloster kwam. Gerhard von Holy bouwde in 1710–1711 het huidige instrument en hergebruikte zes registers van de voorganger. Tijdens de bouw kreeg hij ook opdracht voor een zelfstandig pedaal, dat op de westgalerij kwam omdat de zuidmuur geen ruimte bood; het lage gewelf dwong de Principal 16′ vanaf B in het front, de lagere pijpen staan erachter als Subbass. Hinrich Just Müller repareerde het orgel in 1764, Johann Diepenbrock verbouwde het in 1882–1883 en Jürgen Ahrend restaureerde het in 1997–1998.

Het instrument toont kenmerken van de Noord-Duitse orgelbouw met mechanische acties en houten kasten die direct boven de ingang zijn ingebouwd. Bezoekers kunnen het vakmanschap observeren en horen hoe deze ontwerpkeuzes de klank beïnvloeden.

De kerk is meestal overdag geopend, en concerten vinden regelmatig gedurende het jaar plaats. Het is verstandig om van tevoren het programma te controleren om erachter te komen wanneer muziekuitvoeringen plaatsvinden tijdens uw bezoek.

Zes registers van het orgel komen nog uit het laatgotische voorgangerinstrument, en veertien pijpen dateren van de bouw door Gerhard von Holy in 1710-1711. Ook de vijf wigbalgen zijn origineel; de restauratie van 1997/1998 door Jürgen Ahrend reconstrueerde twaalf later vervangen registers en de „uitgebreide” middentoonstemming.