Alte Inselkirche Baltrum, Lutherse kerk in Baltrum, Duitsland.

De Alte Inselkirche is een kerk van rode baksteen met een steil dak van oranjerode pannen, in 1826 gebouwd en met plaats voor ongeveer 50 personen. De lange gevel heeft twee hoge, smalle vensters met witte kozijnen en een ronde bovenkant. Naast de kerk draagt een eenvoudig houten frame de klok, gegoten in 1768 en afkomstig van een Nederlands zeilschip dat bij Baltrum strandde.

De huidige kerk, minstens de vijfde op Baltrum, werd in 1826 gebouwd nadat een storm in 1825 de vorige had verwoest. Door de oostwaartse verschuiving van het eiland moesten dorp en kerk meermaals worden verplaatst; de locatie van een eerdere kerk ligt nu op het strand van het naburige Norderney. De klok van 1768 is afkomstig van een Nederlands zeilschip dat voor Baltrum strandde.

Sinds 1929/30 bedient de nieuwe Grote Eilandkerk de talrijke gasten van het eiland; de Alte Inselkirche wordt nu alleen nog gebruikt voor huwelijken en dopen, voor avondgebeden op maandag en vrijdag en voor culturele evenementen. De klok van 1768 hangt in een eenvoudig houten raamwerk naast de kerk, dat als het symbool van het eiland geldt.

De kerk biedt plaats aan ongeveer 50 mensen en wordt gebruikt voor huwelijken, dopen, avondgebeden op maandag en vrijdag en culturele evenementen, dus een bezoek hangt van die gelegenheden af. De klok hangt in een eenvoudig houten frame naast het gebouw, zichtbaar vanaf het grasveld. Baltrum is autovrij; de kerk is te voet bereikbaar vanaf de veerboot.

De kelk bij het altaargerei werd tussen 1559 en 1599 geschonken door Katharina van Zweden, echtgenote van graaf Edzard II van Oost-Friesland, en is dus ouder dan de kerk van 1826. Ook het orgel is ouder dan zijn huidige plek: Hermann Hillebrand bouwde het positief met 196 pijpen, waarvan twaalf van hout, in 1950; vanaf 1968 stond het in de begraafplaatskapel aan de Auricher Straße in Emden, tot Martin ter Haseborg het reviseerde en het op 2 oktober 2004 hier werd geplaatst.