Huis Caen, Architecturaal erfgoedmonument in Straelen, Duitsland

Huis Caen is een twee verdiepingen tellend, bepleisterd herenhuis met okergele gevel, souterrain en een mansardedak met gebogen dakkapellen aan alle vier zijden. Het westportaal wordt geflankeerd door twee uitspringende hoekrisalieten onder hoge schilddaken die begin twintigste eeuw zijn toegevoegd. Door de Niers gevoede grachten omringen het aan twee zijden, en noordwestelijk ligt een viervleugelige voorburcht met economiegebouwen uit de 18e en 19e eeuw.

Caen wordt in 1310 voor het eerst vermeld als zetel van „Fia, domina de Caen”; in 1451 behoorde het toe aan Maes von Oest als een door grachten omgeven Hofesfeste. Vanaf 1660 kochten Jacques Simon de Varo en Anna Margaretha von Spicker de versnipperde aandelen op en lieten het herenhuis tot 1666/67 verbouwen in de stijl van Franse paviljoenkastelen, met een in 1666 gewijde kapel. Rond 1830-1840 legde Maximilian Friedrich Weyhe het Engelse landschapspark aan; de familie Geyr von Schweppenburg, sinds 1876 eigenaar, bewoonde het landgoed tot 2007.

De naam Caen verschijnt in 1310 voor het eerst in oorkonden, wanneer de zuster van de Straelense voogd Giselbertus als „Fia, domina de Caen” wordt aangeduid. In 1413 voorzag Lutger von Caen een door hertog Reinald IV van Gelre gestichte kapel van landbezit. De kapel op de verdieping werd in 1666 gewijd met toestemming van Eugenius Albertus d’Allamont, bisschop van Roermond.

Het landgoed ligt aan de weg van Wachtendonk naar Straelen; ten noordwesten van het herenhuis staat de viervleugelige voorburcht. Het gebouw is particulier bezit en niet te bezichtigen; het huis en de door de Niers gevoede grachten zijn alleen vanaf de openbare weg zichtbaar.

Het duiventorentje op de voorburcht is een van de weinige bewaarde uit de eerste helft van de 19e eeuw; de hofzijde telt op de twee bovenverdiepingen 34 uitvliegopeningen, en sinds 1880 dient de toren als woning.