Geißenklösterle, Archeologische rotsschuilplaats in Ach Vallei, Duitsland

De Geißenklösterle is een abri of halfgrot in het Achdal, ten zuiden van Weiler, een deel van Blaubeuren, ongeveer 60 meter boven de dalbodem. De ingang wordt beschermd door twee uitstekende rotswanden. De grot bevat sedimenten verdeeld in zes Aurignacien- en zeven Gravettien-niveaus, met Midden-Paleolithische lagen eronder en jongere afzettingen tot in de Middeleeuwen.

Opgravingen tussen 1973 en 2002 onthulden dat mensen hier sinds ongeveer 43.000 jaar geleden leefden, waarbij opeenvolgende steentijdculturen de locatie millennia lang gebruikten. De vondsten maakten dit rotsschuilplaats tot een essentieel bewijs van het leven in die verre tijd.

De vindplaats leverde twee fluiten op uit het late Aurignacien: een 12,6 cm lange fluit uit de spaakbeen van een wilde zwaan, in 1990 gevonden, en een fragmentarische vogelbotfluit, beide met zorgvuldig gesneden inkepingen en platte vingergaten. De ivoren Adorant, een halfreliëf van een figuur met opgeheven armen, wijst mogelijk op een rituele handeling.

Een zigzagpad leidt naar het rotsschuilplaats en maakt de locatie toegankelijk voor bezoekers. Rondleidingen kunnen worden georganiseerd door contact op te nemen met het Museum voor Prehistorie bij Blaubeuren.

De UNESCO-inschrijving omvat zes grotten in twee dalen; het Geißenklösterle is een van de drie in het Achtal, naast de Hohle Fels en de Sirgensteinhöhle. De andere drie, waaronder Vogelherd en Hohlenstein-Stadel, liggen in het Lonetal. Duitsland diende de aanvraag in januari 2016 in en het comité kende de status in juli 2017 toe.