Blauhöhle, Grot in Blaubeuren, Duitsland

Blauhöhle is een ondergronds grottenstelsel in Blaubeuren dat door meerdere lagen kalksteen onder de Schwäbische Alb loopt. De drie verdiepingen van het stelsel zijn verbonden door smalle doorgangen en wijde kamers die alleen onder water bereikbaar zijn.

Na mislukte duikpogingen sinds de 19e eeuw ontdekte de speleologengroep Göppingen-Eschenbach onder Manfred Keller de grot in de jaren 1960. Jochen Hasenmayer dreef het onderzoek vooruit en bereikte in 1985 de Mörikedom, de eerste grote luchtgevulde hal. Een duikongeval in de Wolfgangsee in 1989 verlamde hem; vanaf de jaren negentig dook hij weer met de Speleonaut, een onderzeeboot ontwikkeld met orgelbouwer Konrad Gehringer. De in 1997 opgerichte Arbeitsgemeinschaft Blautopf vond het Wolkenschloss en in 2005 de Landweg.

De grote luchtgevulde hallen dragen de namen die de duikers die ze vonden eraan gaven: de Mörikedom, in 1985 bereikt door Jochen Hasenmayer, is vernoemd naar de dichter Eduard Mörike. Latere hallen heten Wolkenschloss, Mittelschiff, Äonendom en Apokalypse. De in 1997 door grotduikers van verschillende regionale verenigingen opgerichte Arbeitsgemeinschaft Blautopf heeft de gangen opgemeten en zet het onderzoek voort.

Toegang vereist duikuitrusting en ervaring met grottduiken aangezien de doorgangen onder water liggen en soms erg smal zijn. Grondige voorbereiding en begeleiding door ervaren duikers zijn nodig om veilig door het stelsel te navigeren.

Een van de grootste ruimtes in het stelsel heet Apokalypse en meet ongeveer 170 meter in lengte. Het plafond van deze kamer reikt tot 50 meter hoog en vormt een van de grootste bekende ondergrondse holtes in de regio.