Lousberg, Landschapstuin en heuvel in Aken, Duitsland.

De Lousberg is een heuvel met een landschappelijk ingerichte tuin in Aken, ongeveer 264 meter boven de stad uitstekend. Het bergpark is doorsneden met wandelpaden, aangelegde groene ruimten en verschillende uitkijkpunten over de omgeving.

Neolithische mijnwerkers wonnen tussen 3500 en 3000 v.Chr. vuursteen op de Lousberg, een grijze steen met chocoladebruine banden. 14C-dateringen van het afval plaatsen de mijn in die periode, en berekeningen wijzen op ongeveer 300.000 bijlblanks die de heuvel verlieten, tot in Thieusies in België en Büdingen in Hessen. Later gebruikten Romeinse bouwers de kalksteen voor de thermen van Aken en middeleeuwse metselaars voor de Barbarossamuur.

De herkomst van de naam Lousberg is niet volledig duidelijk: hij kan komen van het Akense dialectwoord lousen ("kijken") vanwege het uitzicht, of van Lodewijk de Vrome, zoon van Karel de Grote. Een andere verklaring verwijst naar lous, Akens dialect voor "slim". De heuvel is sinds het begin van de 19e eeuw als bos- en bergpark ingericht.

De Lousberg reikt tot 264 meter aan de noordrand van het historische centrum van Aken; paden lopen over het plateau en de hellingen af, en scheuren in de voetpaden en scheefgegroeide bomen op de flanken wijzen op de verschuivingen van het gestorte kalksteen. Op het plateau staat een aaneengesloten taxisbosje, en in het beschermde Müschpark, het vroegere kloosterpark St. Raphael, ten noorden ervan groeien wilde narcissen.

De obelisk op de Lousberg werd op 17 oktober 1807 opgericht door het Franse ministerie van Oorlog ter ere van de geograaf Jean Joseph Tranchot, wiens topografische opname van het Rijnland van een punt op deze heuvel vertrok. Op 2 april 1814, bij de afzetting van Napoleon, werd hij verwoest.