Québec Pavilion, Nationaal paviljoen op Expo 67 in Montreal, Canada.
Het Quebec Paviljoen was een structuur met glazen wanden op het eiland Notre-Dame die daglicht weerspiegelde en 's nachts straalde. Het interieur strekte zich uit over meerdere niveaus en toonde de industriële groei van de provincie en haar natuurlijke hulpbronnen via tentoonstellingen.
Ontworpen door de Montreal-architecten Papineau Gérin-Lajoie Le Blanc en Luc Durand, markeerde het paviljoen 1967 als het jaar waarin Quebec overging van een traditionele naar een moderne industriële identiteit. Deze verandering weerspiegelde de snelle economische en culturele transformatie die de provincie in de naoorlogse periode onderging.
De tentoonstelling toonde duizenden gekleurde stalen kubussen gecombineerd met elektronische muziek van componist Gilles Tremblay om de stedelijke transformatie van Quebec te presenteren. Deze combinatie gaf bezoekers een beeld van een modern Quebec dat zich bewust was van zijn industriële mogelijkheden.
De toegang tot het paviljoen verliep via een voetgangersbrug gevolgd door grote liften die bezoekers door de tentoonstellingsniveaus vervoerden. Het was verstandig om comfortabele schoenen te dragen en tijd in te ruimen voor het verkennen van de verschillende verdiepingen.
Architectuurcriticus Ada Louise Huxtable vergeleek de structuur met Mies van der Rohes beroemde Barcelona Pavilion uit 1929 vanwege zijn verfijnd ontwerp en zuivere tentoonstellingsconcept. Deze erkenning benadrukte de wereldwijde betekenis van het ontwerp ondanks zijn korte bestaan.
De community van nieuwsgierige reizigers
AroundUs brengt duizenden geselecteerde plaatsen, lokale tips en verborgen pareltjes samen, dagelijks verrijkt door meer dan 60,000 bijdragers wereldwijd.
