Kusanats Anapat, Armeens klooster in district Kalbajar, Azerbeidzjan.

Kusanats Anapat is een Armeens klooster in een bergachtig gebied van het district Kalbajar. Het complex bestaat uit een hoofdkerk genaamd Surb Astvatsatsin en ongeveer twintig aanvullende structuren verspreid over het landschap.

Het klooster werd in 1174 gesticht, zoals gedocumenteerd door een inscriptie die de oprichting door een prinses, dochter van koning Kyurike, registreert. Deze stichting verbindt de plaats met de Armeense koninklijke lijn en de religieuze geschiedenis van de regio.

De naam Kusanats Anapat betekent „kluizenis van de maagden”, terwijl de hoofdkerk Surb Astvatsatsin heet, Heilige Moeder Gods. Het complex behoort tot het bisdom Artsach van de Armeens-Apostolische Kerk. Bezoekers kunnen zoeken naar Armeense inscripties op de gebouwen en op de chatsjkars in de directe omgeving, waarvan de meeste tijdens het conflict van 1989-1993 werden verwoest.

Het klooster staat op de rechteroever van de Tartar, ongeveer 20 km ten noordoosten van de provinciehoofdstad Shahumyan en ongeveer 3 km ten noordwesten van het klooster Dadivank. Een andere kerk uit de 12e-13e eeuw met gewelfd dak ligt op de tegenoverliggende oever van de Tartar, ongeveer 400 m ten noordwesten van het hoofdcomplex. De toegang verloopt over land vanuit de omliggende regio; voorzieningen op het terrein zijn niet vermeld.

Twee oude khachkars, Armeense kruisstenen met inscripties, stonden tot 1989 bij de oostelijke kerkingang. Deze kunstig gesneden stenen belichaamden het spirituele erfgoed van de plaats in fysieke vorm.