Hakobavank, Armeens klooster in District Kalbajar, Azerbeidzjan.

Hakobavank, ook wel klooster van Metsaranits genoemd, ligt op een beboste berguitloper 1,5 km ten noorden van Kolatak. De oudste kerk is een rechthoekige zaal van 7,80 bij 3,20 meter, met een ongewoon hoge bema die via een trap aan de zuidkant bereikbaar is. Vier kleine vierkante cellen van 1,30 m breed openen zich aan de noordmuur, de oostelijke betreedt men onder het altaar. Een galerij met drie bogen en twee gladde zuilen staat voor de kerken.

Het klooster werd gesticht tussen de 5e en 7e eeuw als religieus centrum van de regio. Inschriften op stenen monumenten vanaf de 9e eeuw documenteren de voortdurende rol als spiritueel centrum gedurende de middeleeuwen.

Het complex is vernoemd naar Jacobus van Nisibis, wiens relieken hier tot de 19e eeuw werden bewaard. In de 14e eeuw werd het het diaconaat van het district Mets Arank. De driearmige hal bevat roze kruisstenen, grijze grafstenen en crèmekleurige beschreven platen, met een zonnewijzer gebeiteld in lichtoranje steen.

Het klooster staat op een beboste berguitloper 1,5 km ten noorden van Kolatak, onder Azerbeidzjaanse controle. Het complex is te voet bereikbaar over oneffen terrein, dus stevig schoeisel is raadzaam. De oudste inscriptie, op de sokkel van een later in een kerkmuur verwerkte khachkar, dateert van 853.

De westelijke ingang heeft drie bogen ondersteund door fijn gesneden zuilen die afsteken tegen de onbewerkte stenen van de rest van het complex. Dit opzettelijke contrast in vakmanschap suggereert dat de ingang speciale betekenis had.