Gilgilçay barrier, Oude verdedigingsmuur in Siyazan, Azerbeidzjan.

De Gilgilçay-barrière is een Sassanidische verdedigingslinie van ongeveer 50 km, van de Kaspische oever tot de voet van de Babadağ. De muren bestonden uit leemsteen en ruwe steen, met torens om de 30–35 m; bij Kolany zijn ze 5–7 m hoog, plaatselijk 7–11 m. De belangrijkste steunpunten was Çıraqqala, een 5e-eeuwse vesting op een rots aan het einde van de linie.

Deze fortificatie werd in de 5e eeuw door de Sassaniden gebouwd om noordelijke gebieden te beschermen tegen invasies vanuit de steppen. De structuur bleef gedurende eeuwen een belangrijk verdedigingspunt en controleerde de toegang tot de regio via belangrijke berg- en kustwegen.

Arabische bronnen noemden de versperring Sur at-Tin, de „lemen muur“, naar haar delen van leemsteen. Çıraqqala, het belangrijkste steunpunt, diende als signaalpost: in vredestijd bewaakte het de vlakte, bij gevaar verspreidde de grote vuurtoren het alarm in alle richtingen.

De ruïnes liggen dicht bij Siyazan en kunnen het hele jaar door zonder beperkingen worden bezocht. Draag comfortabele wandelschoenen omdat het terrein oneffenen is, en neem de tijd om de hele fortificatie te wandelen om zijn volledige omvang in te zien.

De muren waren niet uniform: een traject van vijf kilometer van het Gilgilçay-bekken tot de bergen was van leemsteen, andere delen van onbewerkte steen. Om de 30 tot 35 meter stonden bastions of torens; vanaf het 85e bastion buigt de linie naar het zuidwesten, waar de muren aan de onderzijde 30 m en aan de bovenzijde 15 m hoog zijn.