Diri Baba Mausoleum, Soefi mausoleum in Gobustan, Azerbeidzjan.

Het Diri Baba-Mausoleum is een tweelaags gebouw dat in een klif in Qobustan is ingebouwd, met alleen de zuidgevel zichtbaar. De benedenverdieping heeft een hal met een spitsboog en een kleine vestibule die naar een achthoekige koepel leidt; in de rots uitgehouwen trappen verbinden met de bovenhal, waarvan de bolkoepel rust op met gesneden plantmotieven versierde trompen.

Een inscriptie op de decoratieve band tussen de verdiepingen vermeldt dat het mausoleum in het jaar 805 van de hidjra (1402) werd gebouwd in opdracht van Shirvanshah sjeik Ibrahim. Op een tromp staat de gedeeltelijke naam van de architect, „de zoon van ustad Haji”. De reiziger Adam Oleari, gezant van de Holsteinse ambassade in de jaren 1630, beschreef en tekende het bouwwerk, evenals later de Nederlander Cornelius de Bruyn.

De naam Diri Baba, „de levende Baba”, komt uit een legende: de hier begraven soefisjeik bleef na zijn dood nog dagen in leven voordat zijn leerlingen het wisten. Pelgrims komen er sinds de 17e eeuw; de Ottomaanse reiziger Evliya Çelebi beschreef het lichaam van de heilige als nog fris, als witte katoen.

Het mausoleum staat in de stad Qobustan, aan de weg van Bakoe naar Shamakhi, tegenover een oude begraafplaats. Het hoofddeel is de bovenverdieping, bereikbaar via een smalle trap die in de rotswand is uitgehouwen; de klim is nauw en donker. In de kleine achthoekige gang voor de zaal doet men de schoenen uit.

De structuur lijkt direct uit de rotsachtige wand te zweven, bereikt door zorgvuldige plaatsing en de hoek van de klif. Dit visuele effect maakt het gebouw bijzonder opvallend vanuit bepaalde gezichtspunten.