Harney Peak, Bergtop in Black Hills, South Dakota, Verenigde Staten

Black Elk Peak is met 2.208 m (7.244 ft) het hoogste natuurlijke punt van de Black Hills en van South Dakota, in de Black Elk Wilderness in het zuiden van Pennington County. De top is een lange, gebroken kam van lichtgrijs graniet, verweerd tot ronde spitsen, knobbels en verticale spleten, met kale platen boven schaarse naaldboshellingen. Op de kam staat een klein stenen uitkijkgebouwtje met plat dak.

De Lakota-Sioux gebruikten deze berg voor spirituele ceremonies lang voordat Europese kolonisten in de regio aankwamen. De officiële naam werd in 2016 gewijzigd om Black Elk te eren, nadat de vroegere naam decennialang als problematisch werd beschouwd.

De Lakota noemen de top Hiŋháŋ Káǧa, „uilenmaker“, naar rotsformaties die op uilen lijken en die zij met naderende dood verbonden; ook Heȟáka Sápa, „zwarte eland“, is in gebruik. In 2016 werd de berg omgedoopt tot Black Elk Peak, naar de Oglala-Lakota-medicijnman Black Elk, die als jongen op deze top zijn „Grote Visioen“ ontving en er later met schrijver John Neihardt terugkeerde.

Het pad begint bij Sylvan Lake en loopt ongeveer 7 mijl (11 km) door granietrotsen en dennenbos naar de top, waar de stenen uitkijktoren staat. De top ligt 3,7 mijl west-zuidwest van Mount Rushmore. Vroeg beginnen helpt drukte op zonnige zomerdagen te vermijden en geeft 's ochtends vaak helderder zicht.

De stenen uitkijktoren op de top, de trap ernaartoe en een nabijgelegen kleine dam met pompgebouw zijn in 1983 opgenomen in het National Register of Historic Places. De toren staat aan het einde van het top Pad, en een secundaire hoogte ongeveer 300 voet zuidelijker werd bij een GNSS-meting in 2016 iets lager bevonden.