Seal Island Historic District, Archeologische locatie in West-Aleoeten gebied, Verenigde Staten.

Seal Island Historic District omvat de eilanden Sint-George en Sint-Paul in de Beringzee, beschermd als zowel een archeologische site als een National Historic Landmark. De eilanden bevatten overblijfselen van nederzettingen, kerken en gebouwen die verschillende perioden van menselijke activiteit in deze afgelegen regio van Alaska weerspiegelen.

Russische pelsjagers vestigden zich voor het eerst in 1786 en begonnen uitgebreide robbenjaghtoperaties die doorgingen tot de Verenigde Staten Alaska in 1867 kochten. Na deze overdracht zetten commerciële activiteiten zich voort onder Amerikaanse leiding met evoluerende beleid over het gebruik en de bescherming van zeepopulaties.

Russisch-orthodoxe kerken en gemeenschappsgebouwen tonen hoe Russische, inheemse Alaskaanse en Amerikaanse tradities zich vermengden en het dagelijks leven vormden. Als je door de nederzettingen loopt, kun je zien hoe deze culturele lagen zichtbaar blijven in de manier waarop ruimten worden gebruikt en onderhouden.

De site is afgelegen en alleen bereikbaar per boot of vliegtuig, waardoor zorgvuldige planning en passende uitrusting voor ruwe weersomstandigheden nodig zijn. De meeste gebieden vereisen rondleidingen of speciale toestemming, en bezoekers moeten onvoorspelbaar weer en beperkte verblijfsmogelijkheden verwachten.

Het Noord-Pacifische Zeehondenverdrag van 1911, ondertekend door het Verenigd Koninkrijk, Japan, Rusland en de Verenigde Staten, was een van de eerste internationale natuurbeschermingsverdragen. Het volgde op de instorting van de kudde, van naar schatting miljoenen tot minder dan 300.000 dieren. Het verdrag liep in 1985 af en beëindigde de commerciële zeehondenjacht; de kudde, rond 1,5 miljoen in 1952, is nu vooral onderworpen aan de subsistentiejacht van de Aleoeten.