Cape Field at Fort Glenn, Militair historisch district op Umnak Island, Alaska

Cape Field at Fort Glenn is een militair vliegveld uit de Tweede Wereldoorlog op het eiland Umnak, met vier start- en landingsbanen gemaakt van doorboorde staalplaat en talrijke kazernes, munitieopslaggebouwen en artillerieposities. De structuren liggen verspreid over het terrein in verschillende staat van instandhouding.

De basis werd snel gebouwd in 1942 na de aanval op Pearl Harbor om Alaska te verdedigen, gebouwd in het geheim onder het voorwendsel van een conservenfabriek. Het werd essentieel voor de verdediging tegen Japanse operaties in de regio tijdens de oorlog.

De bouwploegen werkten vierentwintig uur per dag in drie ploegen, en Morrison-Knudsen bouwde honderden Quonset-hutten ter vervanging van tenten die blootstonden aan plotselinge stormen op het eiland. De basis huisvestte 119 officieren en 359 man, met een hangar van het Kodiak-type van 160 bij 90 voet en een klein ziekenhuis met acht bedden. De naam Fort Glenn eerde de eerste commandant van de locatie.

De site is afgelegen op een Aleutisch eiland en kan moeilijk toegankelijk zijn, wat zorgvuldige planning en voorbereiding voor een bezoek vereist. Bezoekers moeten rekening houden met ruw weer, oneffen terrein en beperkte infrastructuur ter plaatse.

Op 3 juni 1942 vielen Japanse vliegtuigen van vliegdekschepen Dutch Harbor op Amaknak Island aan. P-40 Warhawks van het 11th Fighter Squadron op Fort Glenn stegen op met marinejagers; de Japanners verloren twee A6M Zero's, mogelijk een derde door luchtafweergeschut, Val-duikbommenwerpers en een Dave-verkenningsvliegtuig. B-26 Marauders van het 77th Bombardment Squadron, uitgezonden om de vliegdekschepen te vinden, landden rond 13.30 uur op Fort Glenn vanwege mist.