Greater Blue Mountains Area

Het gebied omvat acht nationale parken met zandsteenplateaus, diepe valleien en hellingen bedekt met eucalyptus. Wandelpaden, watervallen en uitkijkpunten leiden bezoekers door diverse landschappen en geologische formaties.

De UNESCO erkende de regio in 2000 als werelderfgoedlocatie vanwege zijn opmerkelijke geologische formaties en milieubetekenis. Deze aanwijzing erkende zowel het natuurwetenschappelijke belang als de voortdurende culturele aanwezigheid van Aboriginal-volkeren.

Aboriginalegemeenschappen onderhouden spirituele banden met dit land door middel van ceremonies en verhalen die vandaag de dag doorgaan. Bezoekers kunnen heilige plaatsen ontdekken en begrijpen hoe deze regio centraal blijft voor inheemse praktijken.

Het Erfgoedcentrum biedt gedetailleerde informatie over treinomstandigheden, veiligheid en de beste momenten om verschillende gebieden te bezoeken. Stevig schoeisel en water zijn essentieel, omdat sommige paden steil zijn en wandelingen lang kunnen zijn.

De regio herbergt verschillende eucalyptussoorten waarvan de oliedampen de karakteristieke blauwe nevel creëren die deze bergen definiëren. Dit natuurlijke kleureffect is wat veel bezoekers aantrekt en het landschap direct herkenbaar maakt.