Historic center of Pirenópolis, Koloniaal erfgoed in Pirenópolis, Brazilië

Het historische centrum van Pirenópolis omvat het oudste deel van de op 7 oktober 1727 in Goiás gestichte stad. IPHAN beschermde in 1989 de hele stedelijke omtrek als Conjunto Arquitetônico, Urbanístico e Paisagístico de Pirenópolis, 17 hectare groot. De barokke plattegrond is onregelmatig en koloniaal, past zich organisch aan het terrein aan en is gevormd door de religieuze architectuur; de burgerlijke gebouwen zijn eenvoudiger, met stenen of houten balkons, aaneengesloten gevels en grote achtertuinen die aan het tropische klimaat zijn aangepast. Tot de bouwwerken behoren de Igreja Matriz de Nossa Senhora do Rosário, de Igreja de Nossa Senhora do Carmo, de Igreja de Nosso Senhor do Bonfim, het Cine Teatro Pireneus, de Casa de Câmara e Cadeia, de Ponte sobre o Rio das Almas, de Ponte Pênsil Dona Benta en het Theatro Sebastião Pompeu de Pina.

Pirenópolis werd gesticht op 7 oktober 1727 en werd begin 18e eeuw een economisch centrum tijdens de Braziliaanse goudkoorts. De architectuur van de stad bleef tot begin 21e eeuw grotendeels bewaard, vooral door economische stagnatie, waardoor er weinig werd verbouwd. De bescherming begon in de jaren 1940 met de plaatsing van de Igreja Matriz de Nossa Senhora do Rosário op de monumentenlijst; de Fazenda Babilônia werd in 1965 beschermd, en in 1989 plaatste IPHAN de belangrijkste monumenten als geheel op de lijst en verklaarde het Congres de site tot Nationaal Monument.

De Festa do Divino, elk jaar met Pinksteren gehouden, werd in 2010 door IPHAN ingeschreven in het Livro de Registro das Celebrações, dat haar een van de meest uitgesproken vieringen van de Heilige Geest in Brazilië noemt. De processie en de kroning van een keizer vinden plaats voor de Igreja Matriz de Nossa Senhora do Rosário.

Het centrum is gemakkelijk te voet te verkennen, omdat de korte blokken en smalle straten natuurlijk langzamer verkeer aanmoedigen en je tijd geven om details op te merken. Draag comfortabele schoenen, want het oneffen kaseiwerk en de hellingen vereisen enige fysieke inspanning om doorheen te navigeren.

Residentiële gebouwen vertonen Portugese kenmerken zoals stenen of houten balkons en aangrenzende gevels die hen onderscheiden van andere Braziliaanse koloniale steden. Deze bouwstijl ontstond uit directe Europese kolonisering en werd bewaard door de geografische afzondering van het gebied.