Church of Our Lady of Carmo, Koloniale kerk in Pirenópolis, Brazilië

De Kerk van Onze-Lieve-Vrouw van Carmo is een 18e-eeuwse katholieke kerk aan het Largo do Carmo, tussen het historische centrum en de wijk Carmo in Pirenópolis. De eenvoudige gevel heeft twee klokkentorens op de hoogte van het dak van het schip. De muren van adobe en gestampte aarde (taipa de pilão) gebruiken lokaal ceder- en aroeirahout, en steen uit nabije groeves omlijst de achterportalen. Binnen zijn twee rococo-zijaltaren en een hoofdaltaar met barokke en neoklassieke resten.

Luciano Nunes Teixeira en zijn schoonzoon, sergeant-majoor Antônio Rodrigues Frota, lieten de kerk tussen 1750 en 1754 bouwen met slavenarbeid, in adobe en gestampte aarde. Het was de enige 18e-eeuwse kerk op de rechteroever van de Rio das Almas. Een plaatselijke legende zegt dat de bouw een rivaliteit veroorzaakte met sergeant-majoor Antônio José de Campos, die daarop de Bonfimkerk bouwde. In 1935 werd de gevel in neoklassieke stijl verbouwd en in 1976 werd de oorspronkelijke hersteld.

Het gebouw dient als belangrijk centrum voor lokale religieuze praktijk en herbergt kunstwerken die verschillende periodes van het spirituele gemeenschapsleven weerspiegelen. Binnenin bevinden zich altaren die afkomstig zijn van een ander verdwenen kerkgebouw, nu geïntegreerd in deze ruimte.

Dit gebouw ligt op loopafstand van het centrum van Pirenópolis en verwelkomt bezoekers die geïnteresseerd zijn in het verkennen van de architectuur en kunstwerken. Religieuze diensten vinden hier regelmatig plaats, dus het controleren van openingstijden vóór uw bezoek garandeert de beste ervaring.

De kerk staat op de lage rechteroever van de Rio das Almas, de enige kerk uit de 18e eeuw die aan die zijde van de rivier werd gebouwd, aan het Largo do Carmo tussen het historische centrum en de wijk Carmo. Een plaatselijke legende wil dat de bouw een rivaliteit opwekte tussen twee sergeant-majoors, Antônio Rodrigues Frota en Antônio José de Campos, die daarop de Bonfimkerk liet bouwen.