Gruta de Maquiné

Gruta de Maquiné is een kalksteengroet in Cordisburgo met zeven kamers die zich uitstrekken over ongeveer 650 meter ondergrondse gangen. De kamers bevatten stalactieten en stalagmieten in verschillende kleuren en vormen, mineraalachtige afzettingen en ruime galerijen waardoor je door meerdere niveaus van het grotsysteem kunt wandelen.

In 1834 verkende de Deense natuurkundige Peter Wilhelm Lund de groet en ontdekte fossiele overblijfselen van uitgestorven dieren zoals reuzenluchtverzadiging en grote gordeldieren. Deze ontdekkingen maakten de groet belangrijk voor het begrijpen van Brazilië's prehistorische verleden.

De naam komt uit de Tupi-taal en betekent "grot". Terwijl je door de galerijen loopt, kun je sporen zien van hoe inheemse volkeren deze plek als schuilplaats hebben gebruikt gedurende vele eeuwen.

De groet handhaaft een constante temperatuur van ongeveer 16 tot 17 graden Celsius, dus het is raadzaam een licht jasje mee te nemen, zelfs op warme dagen boven de grond. Stevig schoeisel met goede grip is essentieel omdat de vloer op sommige plaatsen glibberig kan zijn, en het verlichtingssysteem helpt je duidelijk de formaties te zien.

De zesde kamer, Salão das Fadas genoemd, bevat bewaarde mammoetknochen en andere prehistorische schepselen ingebed in de kalkstenen wanden. Deze opmerkelijke collectie in één ruimte trekt bezoekers aan die nieuwsgierig zijn naar de oude dieren die ooit in deze regio leefden.