Gruta de Maquiné, Kalksteengrot in Cordisburgo, Brazilië.

Gruta de Maquiné is een kalksteengroet in Cordisburgo met zeven kamers die zich uitstrekken over ongeveer 650 meter ondergrondse gangen. De kamers bevatten stalactieten en stalagmieten in verschillende kleuren en vormen, mineraalachtige afzettingen en ruime galerijen waardoor je door meerdere niveaus van het grotsysteem kunt wandelen.

Boer Joaquim Maria Maquiné ontdekte de grot in 1825 op zijn land. De Deense natuuronderzoeker Peter Wilhelm Lund onderzocht haar vanaf 1834 wetenschappelijk en bleef bijna twee jaar binnen, waarbij hij de kamers en de vorming van stalactieten beschreef. In 1835 vond hij het fossiele skelet van Nothrotherium maquinense, de kleinste grondluiaard, en resten van dieren en mensen uit het Quartair.

De grot is genoemd naar Joaquim Maria Maquiné, de boer die haar in 1825 ontdekte; Lapa Nova is de andere naam. Gidsen wijzen de kamers aan die naar rotsvormen zijn vernoemd, zoals het Altaar of de Troon en het Lam, en de Feeëngrot, die Lund het mooiste schouwspel in natuur en kunst noemde.

De temperatuur binnen ligt tussen 26 en 27 °C, dus lichte kleding is nuttiger dan een jas. De route is vrijwel horizontaal, met slechts 18 m hoogteverschil over de zeven kamers, en verlichting, looppaden en leuningen zijn aangebracht. Plaatselijke gidsen begeleiden het bezoek; de ingangspoort is ongeveer 18 m breed en 8 m hoog.

In de zesde kamer, de Salão das Fadas, zijn botten van grote dieren gevonden, waaronder mammoetresten. De wanden en figuren dragen een korst van calciumcarbonaatkristallen, wit of gekleurd, en een heldere waterval is tot blank albast gestold. Peter Wilhelm Lund schreef dat zijn ogen in natuur en kunst nooit iets mooiers hadden gezien.