Castillo de Piria, Renaissance huis in Piriápolis, Uruguay.

Castillo de Piria is een rechthoekig bakstenen gebouw bij Piriápolis, in 1894 begonnen naar een ontwerp van ingenieur Aquiles Monzani en op 17 augustus 1897 ingewijd. De hoeken eindigen in ronde torentjes, en de hoofdingang wordt geflankeerd door zuilen van grijs graniet uit de Cerro Pan de Azúcar, met terracotta windhonden aan weerszijden van het bewerkte hek. Het telt twee verdiepingen en een kelder, Piria's vroegere alchemistenlaboratorium, die niet toegankelijk is.

Rond 1890 kocht Francisco Piria 2.700 hectare van de erfgenamen van generaal Leonardo Olivera, na een reis naar Europa in 1889 die zijn aandacht op de oostkust vestigde. De bouw van de residentie begon in 1894 naar een ontwerp van ingenieur Aquiles Monzani; op 17 augustus 1897 opende Piria het huis. In 1975 kwam het aan de familie Comas Amaro, in 1980 kocht het gemeentebestuur van Maldonado het pand, restaureerde het en maakte er een museum van.

Het park bevat terracotta's van Tomaso Airaghi en een brons van Giovanni Di Bologna, „Mercurio en descanso“, een exacte replica van het in Herculaneum gevonden beeld. Tussen de bomen staan amforen, pelikanen, fonteinen en door Piria gekozen alchemistische symbolen. Aan de overkant van route 37 ligt zijn wijnkelder, waar uit Italië en Frankrijk ingevoerde druiven het likeur opleverden dat hij cognacquina noemde.

Het gebouw functioneert nu als museum waar bezoekers de architectuur en binnenruimtes kunnen verkennen. Het ligt centraal in Piriápolis en is gemakkelijk bereikbaar vanaf het stadscentrum.

De kelder, gesloten voor het publiek, huisvestte het alchemistenlaboratorium van Francisco Piria. In het park staat een exacte bronzen replica van Giovanni Di Bologna's "Mercurio en descanso", naar het origineel dat in Herculaneum werd gevonden, naast terracotta's van Tomaso Airaghi en een wagon van de trein van Pitra.